Traditioneel
alternatieve fotografie | picture-makers in plaats van picture-takers
Donkere kamer werk is iets wat langzaam minder en minder wordt in het tijdperk van de digitale fotocamera. De tijd van fotografie als massamedium. Van reproductie en postproductie.
De beeldgrammatica wordt telkens uniformer. Een foto wordt bekeken volgens standaarden die als norm gelden. Afwijkingen worden direct afgedaan terwijl er juist hier een uitdaging ligt voor een ieder die geen eten hoeft te kopen van zijn dagelijkse fotowerk. Anders mogen denken en kijken nieuwe dingen uitproberen en een eigen stijl en project opzetten en daar erg veel tijd in stoppen zijn vrijheden die worden ingeruild voor een beeld dat helemaal klopt volgens de vakfototermen.
Begin van de eeuw was dit ook een beetje zo. Er werd door onder andere Alfred Stieglitz een beweging ingezet naar de fotogravure. Voor hem was een fotograaf tot meer in staat dan het vastleggen van de zichtbare werkelijkheid.
picture-makers in plaats van picture-takers.
In dit kader een onderzoek naar maakbaarheid, unica en vooral het voor en nawerk voor een opname die een een foto wordt: natte dokawerk op over de datum fotopapier / foto emulsie op waterverfpapier en chemigram technieken via orthochromatische film van een digitaal negatief. Dit heet hybride fotografie. Het gevoel met een afbeelding, het verschijnen van de foto in door de emulsie, het belichten tijdens de opname en op het papier geeft veel gevoel met het uiteindelijke beeld; een project met als objectief het onderzoek naar beeldbepaling beeldstijl en het imperfecte.
